Inleiding
Remedial Teaching
Kenmerk
Begeleidinginfo
Dyslexie
Dysorthografie
Dyscalculatie
Sociale
vaardigheidstraining
Weerbaarheidstraining
Kosten
Links
Contact
 
  Dyslexie-kenmerken

Signalen van dyslexie op de basisschool kunnen zijn:

Kleuterleeftijd Vanaf groep 3
   
Laat met praten begonnen Kan klanken moeilijk in volgorde zetten
Slecht onthouden van liedjes/namen Moeite met ritme, intonatie en klemtoon
Kleuren wel kunnen sorteren maar ze niet kunnen benoemen. Vaak last van woordvindingsproblemen
Moeite met rijmen Langzaam/spellend lezen en/of andere woorden lezen dan er staan (radend lezen)
Vertraagde spraak-taal-ontwikkeling Letters omdraaien (b/d- ei/ie) Vaak kleine
woorden als de/het/een fout lezen.
Als dyslexie in de familie voorkomt Moeite met overschrijven, veel fouten.
Begrippen als links/rechts verwarren  

Verder hebben deze kinderen vaak moeite met het inprenten van reeksen (bijvoorbeeld tafels) en met het onthouden van woordcombinaties, uitdrukkingen en gezegdes. Daarnaast hebben ze vaak moeite met klokkijken en soms een slecht ontwikkeld tijdsbegrip.

Mogelijke gevolgen van dyslexie: faalangst, weinig zelfvertrouwen, negatief zelfbeeld, stress bij leesbeurten en dictees, soms gedragsproblemen


Hoe komt het?

Tja, zoals zoveel dingen, weten we niet precies waardoor dyslexie ontstaat. Maar er wordt wel veel onderzoek naar gedaan en er zijn verschillende ideeŽn over bij wetenschappers. De hersenen zijn erg ingewikkeld. Je zou ze kunnen vergelijken met een diep bos, waar eindeloos paadjes doorheen lopen. Over die paadjes rent de informatie. Bij iemand waarmee niets aan de hand is,holt de informatie precies over het goede paadje naar de plaats waar hij zijn moet.

Stel je voor dat je ogen iets zien, bijvoorbeeld een emoe in de dierentuin. De informatie die via je ogen binnenkomt, rent over 'de paden' van je hersenen. Wat is dat ook weer voor beest?, denk je. Hoe heet zo'n dier ook weer' Hopla, de informatie vanuit je ogen heeft de juiste plek in je geheugen bereikt, en je weet: O ja, een emoe! In het geval van de emoe, kan het best zijn dat de informatie niet al te vlug op de juiste plaats terechtkomt. Je moet echt even nadenken voordat je weet welk dier je voor je hebt. Maar als je bijvoorbeeld ineens je grote broer op straat ziet lopen, dan weet je direct wie hij is. Daar hoef je geen seconde over na te denken.

Als je leert lezen, lees je in het begin hakkelend en langzaam. Maar het gaat steeds beter als je oefent. Het is alsof een houthakkertje in je hoofd bomen staat om te hakken, zodat de paadjes beter begaanbaar worden. Na een paar jaar oefenen, rent de informatie die je met je ogen ziet (de letters dus) over de paadjes, en weet je meteen: o ja, daar staat het woord zonnebrandolie. Juist omdat het in je hoofd zo'n warboel van paadjes is, kun je je misschien voorstellen dat er soms iets misgaat. Sommige paadjes zijn bijvoorbeeld minder goed begaanbaar. De informatie kan de weg dan niet meteen vinden, of komt op een heel verkeerde plek aan. Er zijn verschillende theorieŽn over hoe dat kan gebeuren. Sommige wetenschappers denken dat er iets fout gaat bij de aanleg van de hersenen. De hersenen bestaan uit twee helften: de linkerhersenhelft en de rechterhersenhelft. Ertussen zit een soort bruggetje, de hersenbalk, en die verbindt de twee helften met elkaar. Want ze moeten wel goed kunnen samenwerken. Het zou kunnen dat bij mensen met dyslexie de twee hersenhelften niet goed samenwerken, dus dat de hersenbalk niet goed werkt. (Bron: Hersenstichting Ned.)